برای سادگی، روش آزمون آماری رو راه (۱) و استفاده از منطق عامیانه رو (۲) می نامیم.مشابه این سوال در تمام موارد تصمیم آماری موجود است.در روش ۲ با استفاده از یک منطق درستتصمیمی در مورد فرضهای آماری گرفته شد.این مساله به خودی خود هیچ ایرادی ندارد.اما میدانیم که با توجه به دو حالتی بودن فرضها و نیز دو حالتی بودن تصمیم(رد یا قبول فرض صفر) امکان ۲ نوع خطا وجود دارد.برای مثال ممکن است خطای نوع اول اتفاق بیافتد یعنی فرض صفر را هنگامی که درست است به اشتباه رد کنیم. اگر بخواهیم در مورد میزان درستی این تصمیم اظهار نظر کنیم، می دانیم تصمیم یا درست است یا غلط.پس احتمال درست بودن تصمیم یا ۱ است یا ۰ .

   شروع بحث آزمون آماری از این نقطه است، در اینجا لزوم وجود روشهایی که بتواند اطمینانی از درستی تصمیم بدهد احساس می شود.توجه کنید موقعی که این اطمینان برای ما اهمیتی ندارد روش ۲ بدرستی عمل می کند.اما به علت امکان رخ دادن خطا در تصمیم گیری، همواره علاقه مندیم تا حد زیادی از درستی تصمیم اطمینان حاصل کنیم.در اینجا روشهای آماری به کمک ما می آیند و نتایجی را اعلام می کنند که همراه یک درصد اطمینان از درستی تصمیم است.

   بدیهی است که هماره روش ۲ ساده تر از روش ۱ خواهد بود.زیرا تمام فرضها را نمی توان به روشهای ساده آزمون کرد و بعضا انجام یک آزمون آماری احتیاج به معلومات و زمان زیادی دارد.جالب تر اینکه بیان نتیجه روش عامینه(۲) ساده تر نیز هست.اما زمانی که بخواهیم بحث اطمینان از درستی تصمیم را وارد قضیه کنیم،ناچارا مجبور به استفاده از روشهای آزمون آماری خواهیم بود.

  مشابه همین مسائل را می توان در مورد سایر تصمیم گیری های آماری مثل برآورد نقطه ای یا فاصله ای بیان کرد.